Evrenin son derece sıcak, son derece gürültülü ve zifiri karanlık bir başlangıcı vardır.

İnanılmayacak kadar küçük ve sıcak bir nokta, inanılmayacak kadar yüksek bir sesle karanlığın içine patlamiş ve genişlemiştir. Aşırı ısıya rağmen Big Bang zifiri karanlığı aydınlatamamıştır. İlk yıldızın Hidrojen fırınını yakması için aradan en azindan 500 milyon yıl geçmesi gerekmiştir. Bu dönem evrenin karanlık çağı olarak bilinir. Kozmik karanlık çağının sonlarında Hidrojen gazı soğumaya ve genişlemeye başlamıştır. Evrenin ilk kışı gelmiştir. Sessiz ve karanlık evrende donmuş Hidrojenden oluşan kar taneleri kozmozu doldurmuştur. Bu zaman Hidrojejn kar tanelerinin üzerlerine düşeceği yıldızların oluşmasından çok önceki bir zamandır. İki Hidrojen atomu bir araya gelerek soğuk, sert ve yoğun Hidrojen moleküllerine dönüşmüştür. Hidrojen karı bütün evreni sarmıştır. Yine de bu beyaz bir kış değildir. Hidrojen kar tanelerinden yansıyacak ışık henüz özgürlüğüne sahip olamamıştır. Evren inanılmaz derecede soğuktur. Evrendeki en bol element Hidrojendir. Mevcut elementlerin yüzde 75'ini oluşturur. Hidrojen uzaya ya ince gaz bulutları şeklinde yayılmıştır, ya da yıldızlarda yoğunlaşmıştır. Dünya atmosfer basıncında Hidrojenin donma derecesi absolü sıfırın 14 Santigrad derece üstündedir. Bu basıncın olmadığı uzayda ise Hidrojen karının ısısı daha da düşüktür. Evrenin başlangıcının Big Bang olduğunu biliyoruz. Bu akla sığmayacak kadar sıcak bir patlamadır. Evrenin ısısının 3000 santigrad dereceye düşmesi için aradan 300 bin yılın geçmesi gerekmiştir. İlk yıldız ve galaksinin ortaya çıkması için ise aradan en azından 500 milyon yıl geçmiştir. İlk yıldızlarla beraber evren aydınlanmıştır. Bu dönem için Kozmik Karanlık Çağ denir..

Pfenninger ve Puy’a göre, evren henüz 500 milyon yıldan gençken, yani Kozmik karanlık çağın sonlarına doğru, Hidrojen kışına girmiştir.. Hidrojen soğurken Big Bang’in neden oldugu zemin radyasyondan daha düşük bir ısıya sahip olmaya başlamıştır.

Bugün için bu zemin radyasyon ısısı -269 santigrad derecedir. Hidrojen karı geride hiç bir iz bırakmadan eriyip, yok olmuştur. İlk yıldızlar ışımaya başladıktan sonra etrafa yayılan ultraviole ışınları Hidrojen karını iyonize etmiş ve eritmiştir. İlk ışıkla beraber Hidrojen karı da, Big Bang'in sesli patlaması gibi, arkada hiç bir iz bırakmadan yok olup gitmiştir.

Evet, evren bundan aşağı yukarı 15 milyar yıl önce, kısa bir Hidrojen kışından geçerek, günümüze ulaşmıştır.


Reference:
Pfenniger, D. & Puy, D. Possible flakes of molecular hydrogen in the early Universe. Preprint, (2002).